Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

beetlebum

Μου αρέσει πολύ να χαλάω τις τριανταφυλλιές της γιαγιάς μου. Εκείνη όλο μου φωνάζει, αλλά μετά το ξεχνάει και μου τηγανίζει πατάτες. Καμιά φορά η γιαγιά κλείνεται στο μικρό μπάνιο, ανοίγει τη βρύση και κλαίει. Εγώ το ξέρω γιατί την είδα μια φορά απ' την κλειδαρότρυπα. Μετά όμως το κατάλαβε και τη βούλωσε με χαρτί υγείας. Όλα αυτά σου τα λέω γιατί είσαι καινούργιος στο σπίτι και πρέπει να ξέρεις πως έχουν τα πράγματα. Η μαμά ήθελε να σε βγάλουμε Χρηστάρα, γιατί και τα πέντε σκυλιά που είχε έτσι τα φώναζε. Ο μπαμπάς ξεροκατάπιε και είπε πως αν είναι να 'χεις την ίδια τύχη με τα προηγούμενα ζωντανά καλύτερα να σου δώσουμε άλλο όνομα. Τελικά αποφασίσαμε όλοι μαζί, δηλαδή ο μπαμπάς, να σε φωνάζουμε Χριστόδουλο. Ο μπαμπάς είπε πως υπήρξε ένας καλός αρχιεπίσκοπος. Εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει αρχιεπίσκοπος και στα κρυφά θα σε φωνάζω Χρηστάρα. Χτες στο σχολείο ξέχασα να γράψω τις λέξεις για την καρτέλα και η δασκάλα μου τράβηξε τ' αυτί. Όταν της είπα πως δεν προλαβαίνω γιατί έχω πολλά ραντεβού για παιχνίδι με τους φίλους μου με έβαλε να κάτσω όρθιος στον πίνακα την ώρα των καλλιτεχνικών. Πραγματικά δεν το καταλαβαίνω αυτό το θηλυκό. Σήμερα, στο διάλειμμα, στην πίσω αυλή παίξαμε κρυφτό. Εγώ με την Καιτούλα κρυφτήκαμε πίσω απ' το κυλικείο. Της ζήτησα να σηκώσει τη φούστα της για να δω τι βρίσκεται από κάτω. Εκείνη τη σήκωσε κι γω της κατέβασα το βρακί. Αυτή έχει διαφορετικό πουλί απ' το δικό μου. Ύστερα κατέβασα κι 'γω το δικό μου το βρακί που είχε πάνω τον super Goofy. Η Καιτούλα μου έπιασε το πουλί και μένα πολύ μου άρεσε αυτό, αλλά ντράπηκα και έτρεξα να φωνάξω φτου ξελευτερία. Η Καιτούλα είναι φίλη μου, μα μερικές φορές κάνει παράξενα πράματα. Το καλοκαίρι, ένα πρωί που παίζαμε μέσα στις τριανταφυλλιές της γιαγιάς μου, σήκωσε την μπλούζα της. Έχουμε τα ίδια βυζιά, δεν είναι σαν της μαμάς μου. Τα ΄χω δει της μαμάς μου στη θάλασσα. Ο μπαμπάς μου γίνεται έξαλλος, δηλαδή πάρα πολύ θυμωμένος, κάθε φορά που η μαμά δε φοράει το αποπάνω του μαγιού της και τσακώνονται και μετά φεύγουμε από τη θάλασσα και 'γω κλαίω. Και μια φορά φύγαμε τόσο βιαστικά που ξέχασα το αγαπημένο μου φτυαράκι στην άμμο. Είχα στενοχωρηθεί πολύ εκείνη τη μέρα. Και μετά άρχισα να χαϊδεύω την Καιτούλα στην κοιλιά και εκεί γύρω και εκείνη κοκκίνισε και άρχισε να γελάει και 'γω την έσπρωξα πάνω σε μια τριανταφυλλιά. Άμα τ' αγκάθια της τρύπησαν την πλάτη, ούρλιαξε. Εγώ τότε άρχισα να τρέχω γιατί ο μπαμπάς της Καιτούλας έχει βαρύ χέρι. Κρύφτηκα στην κουζίνα. Η γιαγιά είχε φτιάξει κοκκινιστό μοσχαράκι με πατάτες γιαχνί. Ήταν πολύ νόστιμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: