Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

калужница болотная

Κατουρούσα το κρεβάτι μου. Ίσως να φταίει κι αυτό. Μου 'λεγαν συνέχεια να πλένω τα δόντια μου και να πλένω τα δόντια μου. Κι 'γω έκανα πως τα 'πλενα, αλλά δεν τα 'πλενα. Άφηνα τη βρύση να τρέχει. Μετά είχα τύπσεις. Στ' όνειρό μου έβλεπα πως ανοιγόκλεινα όλες τις βρύσες του μπάνιου και μετά κατουρούσα πάνω στο κλειστό καπάκι της λεκάνης. Και μετά κατουρούσα και το κρεβάτι μου. Ερχόταν τότε ο πατέρας μου. Εγώ κοιμόμουν στην απάνω κουκέτα. Έβριζε την τύχη του και το μουνί της εύας. Μετά περίμενε να κατέβω την πράσινη σκάλα και να προσγειωθώ στ' άσπρα γυαλιστερά πλακάκια του παιδικού δωματίου. Έβγαζε τα σεντόνια, φυσώντας. Μετά έβγαζε και το στρώμα μου, κσεφυσώντας. Το πήγαινε έκσω στο μπαλκόνι να στεγνώσει. Έλεγε πως το 'χα καταντήσει το δωμάτιο δημόσιο ουρητήριο. Εγώ δεν ήκσερα τι σήμαινε δημόσιο ουρητήριο. Σκεφτόμουν όμως πως το δίχως άλλο ήταν κάτι πολύ κακό. Η αδελφή μου, μου 'χε πει πως εκεί πάνε τα κορίτσχια που δεν πλένουν τα δόντια τους. Εγώ συνέχισα να μην πλένω τα δόντια μου, αλλά μετά κσεκίνησα να τα πλένω γιατί φόρεσα σιδεράκια. Η μαμά μου, έλεγε πως τα σιδεράκια ήταν τόσο ακριβά που ίσως ν' αναγκαζόταν  να πλένει σκάλες για να τα βγάλουμε πέρα. Εγώ δεν κατάλαβα γιατί ήταν τόσο φοβερό να πλένεις σκάλες, αλλά άρχισα να τα πλένω τα δόντια μου για να μη στενοχωργιέται. Και μια φορά που δεν μπορούσα να κοιμηθώ, έτρεκσα στο κρεβάτι τους, αλλά ήταν σκοτεινά κι έσπασα μια πανάκριβη -λέει- κεραμική λάμπα από ένα πανάκριβο μαγαζί κεραμικών, που δούλευε κάποτε η μαμά. Ο πατέρας μου, έβρισε πάλι το μουνί της εύας και μετά την  παναγία και μετά τη μαμά μου. Εμένα κσέχασε να με βρίσει εκείνη τη φορά. Η μαμά μου τότε, με πήρε αγκαλιά και με ρώτησε αν έπλυνα τα δόντια μου, της είπα ναι και 'κείνη χαμογέλασε. Μετά ήρθε και η αδελφή μου και στριμωχτήκαμε πολύ στο κρεβάτι, καθότι δεν ήταν και πολύ μεγάλο. Την άλλη μέρα μου αγόρασαν τα κσύλινα τσόκαρα, που αργότερα ο παππούς μου τα πέτακσε από το μπαλκόνι της κουζίνας. Την ίδια μέρα με πήγαν στην παιδοπσυχολόγο.

 
 
                                          
 

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=4L_DQKCDgeM

μαμά,έβρεξα τη καρδιά μου....
-lounti

Ανώνυμος είπε...

http://youtu.be/Wh0B8tPA1kA

ligo xioumor den evlapse pote
kanenan

Ανώνυμος είπε...

νομίζω το (πολύ) χιούμορ σε διάφορες εκδοχές δε λείπει από το κείμενο. μάλλον η εξαναγκαστική δόση τηλεοπτικού σουρεαλισμού ήταν που του έλειπε για να νοστιμεύσει.

το εκνευρισμένο κατουρημένο κατωσέντονο

Ανώνυμος είπε...

"νομιζω"
"εκσαναγκαστική"
"κατουρημενο"


παμε για προεγκριση...

nakahara sunako είπε...

καμιά προέγκριση.
"ασ κατουρηθεί όχι εκσαναγκαστικά, νομίζω".